پایگاه هم اندیشی یاران انقلاب اسلامی 5 آذر 1399 ساعت 9:21 http://www.hamandishi.ir/news/416473/ -------------------------------------------------- در نقد بیانیه اخیر برخی چهره‌های اصلاح‌طلب؛ عنوان : چماق‌داری برای بایدن در ایران -------------------------------------------------- جمعی از چهره‌های موسوم به اصلاح‌طلب بیانیه‌ای در توصیه به جمهوری اسلامی برای تعامل با بایدن نوشته‌اند که هم ناشی از بدفهمی آنها از سیاست‌های بایدن است و هم به‌مثابه ایستادن با چماق بر سر مردم ایران در راستای تحقق اهداف بایدن می‌تواند تفسیر شود. متن : پایگاه تحلیلی خبری هم اندیشی:روز گذشته جمعی از چهره های داخلی و ساکن خارج کشور که گرایش سیاسی خود را معمولاً اصلاح طلب معرفی می کنند، بیانیه ای را در توصیه به جمهوری اسلامی امضا کرده اند که مفهوم آن چنین است: از فرصت حضور بایدن استفاده کرده، به برجام بازگردیم و کوشش های معطوف به رفع تحریم ها را شدت ببخشیم! این که آیا باید هر رخدادی از جمله تغییر رئیس جمهور در آمریکا را باید تبدیل به فرصت کرد، حرف عجیب و بدی نیست ، امّا درباره بیانیه فعلی این گروه از اصلاح طلبان، چند نکته وجود دارد، به ویژه آنکه اگر آن را در بستری از مواضع مستمر افراد شاخص امضا کننده این بیانیه مثل آقایان تاج زاده، امین زاده، محمدرضا خاتمی، آرمین و... ببینیم؛ نخست آن که این بیانیه ناشی از بدفهمی امضاکنندگان از مواضع بایدن است؛ بایدن و تیم او از جمله آنتونی بلینکن که حالا قرار است وزیر خارجه او باشد و یا مشاوران دیگرش هیچ گاه نگفته اند که بناست به برجام بازگردند و همین برجام را حفظ کنند و تحریم ها را هم بردارند! آنها تأکید دارند که اگر هم به صورت موقتی به برجام بازگردند، از آن برای بازسازی ارتباط خودشان با اروپا و همچنین تمهید سکویی برای امتیازگیری های آینده استفاده خواهند کرد، لذا کجا بایدن یا تیم او گفته اند که "می خواهیم به تعهد خودمان برگردیم و تحریم ها را هم برداریم" که این گروه این چنین ساده سازانه دست به تهیه چنین بیانیه ای زده اند؟ و اصلاً چه عجله ای برای لطف به بایدن دارند؟ نکته دوم این که عبارت تشدید کوششهای ایران برای رفع تحریمهای ظالمانه به چه معناست؟ ایران به برجام برگردد و کوششهایش برای رفع تحریمهای ظالمانه را هم تشدید کند؟ این جمله، با برداشتی که از آن با استناد به گفته های پیشین چهره های شاخص امضاکننده می شود، دقیقاً چه فرقی با جزئیات کمپین فشار هوشمند بایدن دارد؟ او هم گفته است که "به برجام به این شرط برمی گردیم که ایران کوشش بیشتری کند"! ترجمه سلیس این جمله را هم البته او شفاف تر از امضاکنندگان بیانیه مذکور گفته است و آن اینکه ایران امتیازاتی را در حوزه موشکی و منطقه ای و سایر مؤلفه های قدرت ملی هم بدهد! اما نکته سوم و مهمتر اینکه نوشتن چنین بیانیه ای و خطاب قرار دادن حکمرانان ایران، بیش از آنکه ارائه سیاستی واقع بینانه در روابط بین الملل و مناسبات با آمریکا باشد، به معنای تلاش برای فشار به جمهوری اسلامی برای تحقق هدف کمپین فشار هوشمند بایدن است! این بیانیه چنین تصویری برای افکار عمومی می سازد که گویا جناب بایدن، نجیبانه به دنبال اجرای تعهدات آمریکا و رفع تحریمهاست و الآن گیر و مشکل از جمهوری اسلامی است که ساز ناکوک می زند و به واسطۀ تصمیم سازی برخی تندروها نه برجام را می خواهد و نه رفع تحریمهای ظالمانه را! القای چنین تصویری ساده لوحانه از آنچه میان ایران و آمریکا می گذرد چه نسبتی با عزت ملی و دستیابی به منافع ملی دربرابر بایدن می تواند داشته باشد، به ویژه آنکه بایدن، همان طور که خودش نیز اشاره کرده است، تلاش دارد کمپین فشار حداکثری ترامپ را به فشار هوشمند تبدیل کند و در این میان آنچه برای این هوشمندی فشارهایش نیاز دارد، دقیقاًً چنین حرکات جاهلانه و یا تعمدی در بخشی از سیاستمداران ایرانی است که راه را برای او هموار کنند؟ تجربۀ مناسبات ایران با اوباما و ترامپ و دیگر رؤسای جمهور آمریکا نشان داده است، آمریکا فقط زمانی حاضر به امتیازدهی است که از ایران مقاومت جدی ببیند و از تأثیر فشارهایش به دولت ــ ملت ایران مأیوس باشد؛ یعنی دقیقاً خلاف آنچه بیانیه مورد بحث فعلی به دنبال آن است. این بیانیه در واقع ساده انگارانه و در جهت ارسال سیگنال استیصال ایران و اشتیاق زایدالوصف برای پهن کردن فرش قرمز زیر پای جناب بایدن برای امتیازگیری است؛ لذا چه چیزی را غیر از تشدید فشارها به مردم ایران می تواند به ارمغان آورد، خاصه آنکه مشاوران بایدن هم تأکید کرده اند که از تحریمهای حداکثری ترامپ هم تا آنجا که جا دارد می خواهند علیه ایران استفاده کنند؟! وقتی این بیانیه را کنار سایر اظهارات برخی امضاکنندگان مانند آقایان تاج زاده و امین زاده می گذاریم، رویکرد و مراد این آقایان بیشتر معلوم می شود، مثلاً اخیراً و در شرایطی که حتی اوباما و ترامپ و اکثریت مطلق سیاستمداران آمریکایی از افتضاح انتخابات و آشفته بودن دموکراسی در آمریکا سخن می گفتند، محسن امین زاده به ایرانیان توصیه می کرد که "از آمریکایی ها بیاموزیم"! و یا تاج زاده در دوره ترامپ هم به ایران تأکید می کرد که "حالا کره شمالی شویم و به ترامپ امتیاز بدهیم"! آیا از این چنین سیاستمدارانی با این تفکر در سیاست خارجه، خروجی به خصوصی، غیر از آنکه به چماق آمریکا علیه ملت خودشان تبدیل شوند، انتظار است؟ این رفتار اصلاح طلبان و نحوه نامه نگاری به نفع سیاست های تحریمی و تشدید فشار آمریکا علیه ایران مسبوق به سابقه است و تاکنون در مقاطع تاریخی مختلف شاهد چنین بیانیه ها و نامه هایی بودیم به ویژه در دو دهه گذشته اصلاح طلبان همواره درصدد بودند نقش کاتالیزور را در راستای تحقق سیاست های آمریکا علیه ایران داشته باشند و حتی در سخت ترین شرایط ایجادشده از سوی آمریکا علیه ایران نیز حرف از ضرورت امتیاز دادن ایران می زنند و بی راه نیست اگر لقب "آمریکوفیل" را برای بخشی از این جریان به کار ببریم. یکی از مقاطعی که آنها تلاش کردند نقش کاتالیزوری خود را برای تحقق اهداف آمریکا علیه ایران ایفا کنند، ماجرای نامه معروف به جام زهر در سال 81 بود که از سوی نمایندگان اصلاح طلب مجلس ششم خطاب به رهبر انقلاب امضا شده بود. این نامه که محتوای آن ادعاهای عجیب و غریب علیه کشور بود، از لزوم ناچار دانستن ارتباط با آمریکا سخن می گفت و در بخشی از آن آمده بود: "شاید دوره کنونی از این لحاظ بی مانند باشد که شکاف های سیاسی و اجتماعی با تهدید خارجی و برنامه آشکار دولت ایالات متحده آمریکا (به عنوان قدرتی که در برابر خود مانعی نمی بیند) برای تغییر نقشه ژئوپولیتیک منطقه همزمان شده و نظام ناچار به کنش و واکنش در برابر این برنامه است."، اگرچه این نامۀ محرمانه خطاب به رهبر انقلاب نوشته شده بود اما سر از رسانه های بیگانه درآورد! این نامه که به امضای 127 نماینده مجلس ششم رسیده بود از سوی رهبر انقلاب بی جواب نماند و ایشان در دیدار با نمایندگان مجلس در تاریخ 7 خردادماه 1382 غیرمستقیم گریزی به آن زدند: "من این موضوع را بارها به بعضی از مسئولانی که دچار وسوسه و واهمه هایی بودند، گفته ام که؛ حدّ یَقفِ فشار آمریکا کجاست؟ آن را مشخّص کنید، که اگر به آن جا رسیدیم، دیگر بعد از آن هیچ فشاری علیه ما نخواهد بود. من عرض کنم حدّ یقف کجاست؟ آن جایی است که شما ــ که چنین حقّی را نه شما دارید، نه من ــ از طرف ملت ایران اعلام کنید که ما اسلام، جمهوری اسلامی و حکومت مردمی را نمی خواهیم؛ هر کسی که شما مصلحت می دانید، بیاید در این مملکت حکومت کند! این حدّ یَقِف است؛ اوّلِ اسارت مملکت. مگر می توانیم؟ من و شما مگر می توانیم مملکت را به دست دشمن بدهیم؟ مگر ما چنین حقی داریم؟ این ملت ما را برای این سرِ کار نیاورد." یکی از دلایلی که این نامه به ضرر جریان اصلاحات تمام شد، نداشتن درک صحیح آنها از اوضاع منطقه و تحولات بین المللی بود. آنها تغییر نقشه ژئوپولیتیک منطقه را ــ به خصوص بعد از حمله آمریکا به افغانستان و عراق ــ منطبق با برنامه های آمریکا می دیدند درحالی که بعد از سال 2003، روند تحولات به ضرر آمریکا و به سود ایران و جریان های مقاومت پیش رفت، روندی که موجب شد سعود الفیصل وزیر خارجه اسبق سعودی و از چهره های قدیمی دستگاه دیپلماسی این کشور اعترافی تاریخی کند. وی در مصاحبه ای با واشنگتن پست می گوید: "آمریکایی ها بعد از 9 سال عراق را در سینی طلا تقدیم ایران کردند"! احزاب اصلاح طلب , دونالد ترامپ , بایدن , کشور آمریکا , نامه معروف به جام زهر اصلاح طلبان در سال 81 نشان داد که آنها حتی درک درستی از صحنه تحولات منطقه ندارند! خوش بینی و اعتماد بیش از حد جریان اصلاحات به آمریکا بعد از سال 92 و در ایام مذاکره هسته ای نیز تکرار شده بود، در آن زمان رسانه های اصلاح طلب و مقامات دولتی کوچکترین نقد به روند مذاکرات را برنمی تابیدند و حتی رئیس جمهور هم در جلسه ای منتقدان توافق ژنو را بی سواد خطاب کرد. شیفتگی زایدالوصف جریان حامی مذاکره را می شد از تیترهای فردای انجام توافق برجام مشاهده کرد. زمانی که روزنامه ها از برآمدن "عصر جدید" و تغییرات گسترده بین المللی سخن می گفتند و تحلیلگران اصلاح طلب لب به تمجید برجام گشوده بودند! "کلید چرخید، ایران خندید"، "آغاز عصر ایرانی"، "جهان تغییر کرد"، "ایران بر قله توافق"، "دنیا به احترام ایران ایستاد."، اینها بخشی از تیترهای روزنامه های اصلاح طلب است. این خوش خیالی و سرمستی از مذاکره، 6 ماه بعد از توافق و در موعد تعلیق تحریم ها (نه لغو آن) در 26 دی ماه تکرار شد و فردای آن روز تیترهایی درباره پایان تحریم ها انتخاب کردند که منطبق با واقعیت نبود و کأنّه تمام تحریم های ایران از بین رفته است: "تحریم ها به تاریخ پیوست"، "تحریم رفت"، "صبح بدون تحریم"، "تحریم خاک شد" و...، اگرچه این لغو تحریم ها و فروریختن دیوار تحریم که اصلاح طلبان و دولتی ها از سخن می گفتند تنها روی کاغذ بود چراکه گشایش اقتصادی به بار نیاورد و باراک اوباما پیش از ترک کاخ سفید تحریم ها و محدودیت های جدیدی را علیه ایران وضع کرد و با روی کارآمدن ترامپ و خروج آمریکا از برجام، عملاً سراب بودن این توهمات به حقیقت پیوست. بااینحال در دوران ترامپ و حتی بعد از خروج وی از یک معاهده بین المللی (برجام)، جمعی از اصلاح طلبان در نامه ای به مقامات کشور خواستار مذاکره با ترامپ شدند! آنها در این بیانیه مدعی بودند که مذاکرات می تواند "با قدرت و از موضع حفظ منافع ملی" باشد و در صورت هرگونه زیاده خواهی یا عدم ارایه تضمین برای پابرجا ماندن تعهدات، راه بازگشت همیشه باز است! اگرچه جمع محدودی از اصلاح طلبان و اپوزیسیون مشترکاً این نامه را امضا کرده بودند، اما برخی دیگر از اصلاح طلبان نیز در مقام دفاع از آن وارد میدان شدند، برای مثال، مصطفی تاج زاده از چهره های رادیکال جریان اصلاحات (که بیانیه روز گذشته را نیز امضا کرده است)، 30 خرداد 97 با پیشنهاد مدل مذاکره آمریکا با کره شمالی خواستار امتیاز دادن ایران به ترامپ شد! وی در گفت وگویی با روزنامه اعتماد می گوید: می توانیم با یک دیپلماسی تهاجمی ترامپ را در یک دوراهی قرار دهیم با این راهبرد که اگر ترامپ حاضر باشد همان روشی را که در کره شمالی دنبال کرد، درباره ایران نیز پی بگیرد، جمهوری اسلامی نیز حاضر به مذاکره دو جانبه مستقیم و استراتژیک با آمریکا است، کافی است ایالات متحده آمادگی خود را برای خروج نیروهایش از خلیج فارس اعلام کند، تا تهران نیز درباره نحوه حضورش در کشورهای همسایه مذاکره و تجدید نظر کند و به این سمت برود که هم نیروهای آمریکایی را بعد از چهار دهه از منطقه دور کند و هم خود راهبرد تازه ای در سوریه و یمن و... برگزیند و امتیازاتی بدهد که در تحلیل نهایی بیش از آمریکا به نفع ایران باشد!" پیشنهاد مدل کره شمالی در حالی مطرح می شد که تنها 10 روز بعد از نشست دونالد ترامپ و کیم جونگ اون، رئیس جمهور آمریکا با صدور یک فرمان اجرایی حالت فوق العاده ملی در خصوص کره شمالی و تحریم های اقتصادی علیه پیونگ یانگ را به مدت یک سال دیگر تمدید کرد و عملاً مذاکرات بی نتیجه به پایان رسید. سال گذشته نیز برخی اصلاح طلبان مجدداً بر شیپور مذاکره با ترامپ دمیدند، سعید حجاریان از تئوریسین های جناح اصلاح طلب در گفتگویی با روزنامه شرق خواستار کمک به ترامپ برای پیروزی در انتخابات 2020 شده بود: "من معتقدم ترامپ به دلیل ویژگی های شخصی و شکست هایی که در سیاست خارجی اش خورده است، نیازمند یک برد ولو کوچک است تا از پیچ انتخابات 2020 بگذرد، لذا مسئولین ما می توانند از این فرصت استفاده کرده و با ترتیبات دیپلماتیک از آخرین فرصت ها استفاده کنند تا مشکل تحریم ها را ولو به صورت ناقص و موقت حل کنند"! ش